Pellet z Litwy — czy jest gorszy, ile kosztuje i kto go produkuje (Granulita, Fuoco Pulito)

Co trzecia paleta pelletu z certyfikatem ENplus w naszym zestawieniu cen pelletu ma numer zaczynający się od „LT”, nie „PL”. To nie przypadek: Litwa, Łotwa i Estonia produkują razem około dwa razy więcej pelletu niż Polska, prawie wszystko na eksport, a Polska od niedawna importuje pellet netto. Poniżej, co to oznacza dla kupującego — czy litewski pellet jest gorszy (nie, i da się to sprawdzić), kto go produkuje, ile dziś kosztuje w polskich sklepach i na co patrzeć na worku.

Dlaczego w polskich sklepach jest tyle pelletu z Litwy

Trzy liczby, każda z innego źródła:

• Litwa wyprodukowała w 2024 r. ok. 610 tys. ton pelletu (raport USDA FAS „Wood Pellets Annual” za danymi Bioenergy Europe) i jest wyraźnym eksporterem netto — rynek wewnętrzny jest mały, większość jedzie za granicę.
• Według Pellet Energy z Błaszek (polski producent, więc źródło zainteresowane): „Litwa, Łotwa i Estonia wytwarzają łącznie około 4 mln ton pelletu rocznie”, „aż 90% tej produkcji przeznaczone jest na eksport”, a „dostawy z państw bałtyckich do Polski wynoszą obecnie około 200–300 tys. ton rocznie” (sierpień 2026).
• Import do Polski rośnie skokowo. Z danych GUS cytowanych przez Magazyn Biomasa: wartość importu granulatu drzewnego (CN 44013100) wyniosła 288,5 mln zł w 2025 r. wobec 190,7 mln zł rok wcześniej (+51%), a import z Litwy, Łotwy i Estonii łącznie skoczył z 2,63 mln zł w 2023 r. do 63,12 mln zł w 2025 r. — przy czym w 2025 r. największym bałtyckim dostawcą była Estonia (37,31 mln zł).

Po polskiej stronie: ok. 2,2 mln ton produkcji rocznie z ~140 zakładów (Bioenergy Europe za kominki.org), ale w 2024 r. produkcja miała spaść o ok. 200 tys. ton z braku surowca — i to ten brak trociny, nie moce przerobowe, otwiera drzwi importowi. Na posiedzeniu sejmowej komisji 11 marca 2026 r. przedstawiciele resortu energii mówili wprost, że Polska „stała się importerem pelletu drzewnego netto”. Jeśli kupujesz pellet w sieci, kupujesz na rynku, w którym bałtycki pellet jest normalnym elementem podaży, nie egzotyką.

Czy pellet z Litwy jest gorszy?

Nie ma „litewskiej normy”. ENplus to jeden europejski system: ta sama norma ISO 17225-2, te same progi (popiół ≤ 0,7% w A1 itd.), te same audyty — administrowany krajowo. Na Litwie robi to stowarzyszenie LITBIOMA, które dostało od European Pellet Council „wyłączne prawo do administrowania systemem certyfikacji ENplus na Litwie”, i według którego „większość litewskich producentów i handlowców pelletem jest certyfikowana w ENplus”. Litera w numerze (LT, PL, AT) mówi, gdzie wydano certyfikat, nie jaki jest pellet.

Bałtyccy producenci certyfikowali się zresztą wcześnie: już w 2017 r. branżowy serwis odnotował, że „większość producentów-eksporterów pelletu z regionu Morza Bałtyckiego posiada certyfikaty EN Plus” — wtedy 9 litewskich, 10 łotewskich i 8 estońskich. Powód jest prosty: kto żyje z eksportu do Niemiec, Włoch i Danii, musi mieć papier, którego tam wymagają.

Co faktycznie różni pellet litewski od polskiego, to surowiec i logistyka, nie klasa. Litewski to prawie zawsze czysta sosna (tak deklarują Granulita i Gairelita), polskie bywa mieszane. Paleta jedzie 500–800 km, co producentom opłaca się tylko przy pełnych ciężarówkach — stąd litewski pellet trafia do Polski głównie przez większych dystrybutorów i sklepy internetowe, rzadziej do marketów.

Kto produkuje — marki z naszej tabeli

Granulita — UAB Granulita z Vainiūnai (rejon Radviliškis), producent od 2016 r. Sklepy podają certyfikat ENplus A1 LT002 („jeden z pierwszych produktów na Litwie z tym oznaczeniem”) oraz DINplus 7A139. Parametry deklarowane w sklepie WoleBio (wartości z badania, nie progi normy): wilgotność 6,5%, popiół 0,40%, 17,89 MJ/kg (4,97 kWh/kg), trwałość 99,2%, gęstość nasypowa 686 kg/m³; surowiec „drewno iglaste, głównie sosny”. Paleta 975 kg (65 × 15 kg). Śledzimy ją w trzech sklepach.

Fuoco Pulito — włoska nazwa, litewski producent: UAB Gairelita, certyfikat LT003. Mamy o nim osobny profil: Pellet Fuoco Pulito — opinie, producent, parametry.

Pellet bez marki z CSTB (Cargosped) — strona produktu podaje „Kraj produkcji: Litwa”, „Materiał do produkcji: świerk” i certyfikat ENplus A1 nr LT011, ale nie nazywa producenta. Nie udało nam się ustalić, kto jest posiadaczem numeru LT011 — w naszej tabeli ta oferta ma więc pustą markę, a przed zakupem warto poprosić sprzedawcę o kopię certyfikatu albo sprawdzić numer w rejestrze.

Inne litewskie marki pojawiające się w polskich ogłoszeniach (Bageta, Hiton, Šilalės mediena) nie mają u nas śledzonej oferty — ten sam numer ENplus da się jednak sprawdzić tak samo.

Ile kosztuje pellet z Litwy — stan na 12 października 2026 r.

Ceny brutto za paletę 975 kg z naszych automatycznych odczytów (wszystkie sklepy deklarują dostawę w cenie):

Marka	Sklep	Cena palety	zł/t	Dostępność
CSTB (LT011, bez marki)	sklep.cstb.pl	2 200 zł	2 256	dostępny
Granulita	Pellet Pod Dom	2 300 zł	2 359	dostępny
Fuoco Pulito	Pellet Pod Dom	2 300 zł	2 359	brak
Granulita	WoleBio	2 398 zł	2 459	dostępny
Granulita	PelletSklep.pl	2 495 zł	2 559	brak

Tego samego dnia mediana wszystkich dostępnych ofert A1 w naszym indeksie wynosiła 2 359 zł/t, a przedział 2 051–2 666 zł/t. Litewski pellet siedzi więc w środku stawki — ani wyraźnie tańszy, ani droższy niż polski z numerem PL. Ta sama Granulita kosztuje w trzech sklepach od 2 359 do 2 559 zł/t: wybór sklepu daje więcej niż wybór kraju pochodzenia. Aktualne ceny: tabela (filtr po marce) i alert cenowy, gdy któraś spadnie poniżej Twojego progu.

Na co patrzeć na worku

1. Numer certyfikatu, nie flaga. LT002 czy PL 054 — oba sprawdza się w tym samym rejestrze ENplus.
2. Waga palety. Litewscy producenci pakują zwykle 975 kg (65 × 15 kg), ale Gairelita podaje u siebie 1050 kg, a polskie sklepy sprzedają jej pellet po 975 kg — licz zł/t, nie zł/paletę.
3. Stan worków po transporcie. Paleta z Litwy ma za sobą kilkaset kilometrów więcej; pył na dnie worka to argument do reklamacji u sklepu, nie dowód złego pelletu.

Źródła

• USDA FAS — Wood Pellets Annual, European Union (2025) — produkcja Litwy ok. 610 tys. t w 2024 r., eksporter netto; dane za Bioenergy Europe.
• Pellet Energy — „Rynek pelletu przed kolejnym sezonem grzewczym” (10.08.2026) — Bałtowie ok. 4 mln t/rok, 90% na eksport, 200–300 tys. t/rok do Polski. Autor jest producentem pelletu w Błaszkach.
• Magazyn Biomasa — „Importowany pellet wkroczył do Polski” — dane GUS (CN 44013100): import 288,5 mln zł w 2025 r., z Litwy/Łotwy/Estonii 63,12 mln zł wobec 2,63 mln zł w 2023 r.; Estonia 37,31 mln zł.
• Sozosfera — „Polska stała się importerem pelletu drzewnego” (11.03.2026) — wypowiedź z posiedzenia sejmowej komisji; brak liczb importu w samym tekście.
• kominki.org — „Dynamika rozwoju polskiej branży pelletu drzewnego” — 2,2 mln t, ok. 140 zakładów, spadek produkcji w 2024 r. o ok. 200 tys. t z braku surowca; za Bioenergy Europe.
• LITBIOMA — Užtikrinta kokybė / Quality assured — wyłączne prawo do administrowania ENplus na Litwie; „most of Lithuanian pellets producers and traders are certified in ENplus”.
• Rynek Pelletu — „Bałtycki boom” (05.05.2017) — 9 litewskich, 10 łotewskich, 8 estońskich producentów z ENplus w 2017 r.
• WoleBio — Pellet Granulita — LT002, DINplus 7A139, parametry z badania, 975 kg, „drewno iglaste, głównie sosny”, cena. Sklep, którego ceny monitorujemy.
• PelletSklep.pl — Pellet Granulita — „Producent: Granulita, UAB”, LT002, 975 kg, cena. Sklep, którego ceny monitorujemy.
• Granulita UAB — strona producenta — adres w Vainiūnai, rejon Radviliškis; od 2016 r.
• CSTB — Pelet drzewny, paleta — „Numer certyfikatu: LT011”, kraj produkcji Litwa, świerk, 975 kg. Sklep, którego ceny monitorujemy.